Kuratorium Oświaty
Wpis do Krajowego Rejestru
Instytucji Szkoleniowych
Wpis do Krajowego Rejestru
Instytucji Szkoleniowych
Czasowniki pamiętać i zapominać wydają się prostymi przeciwieństwami, ale ich poprawne użycie sprawia trudność wielu osobom uczącym się polskiego. Dodatkowo oba czasowniki mogą łączyć się z różnymi przypadkami, dlatego warto poznać zasady ich stosowania.
W tym artykule wyjaśnimy, kiedy używać pamiętać, a kiedy zapominać, oraz pokażemy najczęstsze konstrukcje i błędy.
🧠 Pamiętać – mieć coś w pamięci
Czasownika pamiętać używamy wtedy, gdy mamy coś w pamięci lub nie zapomnieliśmy o czymś.
Może on występować w dwóch podstawowych konstrukcjach.
1. Pamiętać + Biernik (kogo, co?)
Tę konstrukcję stosujemy, gdy mówimy o osobach, rzeczach, informacjach lub wydarzeniach, które mamy w pamięci.
Przykłady:
Pamiętam twoje imię.
Pamiętam ten film.
Czy pamiętasz naszą rozmowę?
Pamiętam pierwszy dzień w Polsce.
Pamiętasz mój numer telefonu?
2. Pamiętać o + Miejscownik (o kim, o czym?)
Tej konstrukcji używamy, gdy mówimy o obowiązkach, planach lub wydarzeniach, o których nie chcemy zapomnieć.
Przykłady:
Pamiętaj o kluczach.
Pamiętaj o spotkaniu.
Zawsze pamiętam o urodzinach mamy.
Pamiętaj o wyłączeniu światła.
Pamiętaj o zakupach.
💡 Wskazówka: jeśli możesz powiedzieć po angielsku Don't forget..., w języku polskim bardzo często użyjesz konstrukcji pamiętać o...
🙈 Zapominać – tracić coś z pamięci
Czasownik zapominać oznacza, że czegoś nie pamiętamy lub tracimy coś z pamięci. W zależności od znaczenia może łączyć się z biernikiem, dopełniaczem lub konstrukcją o + miejscownik.
1. Zapominać + Biernik (kogo, co?)
Biernika używamy najczęściej wtedy, gdy mówimy o konkretnym przedmiocie, który zostawiliśmy lub którego nie zabraliśmy.
Przykłady:
Zawsze zapominam telefon.
Często zapominasz portfel.
Dzieci zapominają zeszyty.
Znowu zapomniałem okulary.
2. Zapominać + Dopełniacz (kogo, czego?)
Dopełniacz pojawia się wtedy, gdy mówimy o niepamiętaniu informacji, nazw, imion, dat czy faktów.
Przykłady:
Zapomniałem jego nazwiska.
Często zapominam nowych słów.
Zapomniała adresu hotelu.
Czy zapomniałeś mojego imienia?
Zapomniałem numeru telefonu.
💡 Uwaga: w wielu sytuacjach możliwe są zarówno biernik, jak i dopełniacz, jednak znaczenie zdania może być nieco inne lub zależeć od kontekstu. W języku codziennym oba warianty można usłyszeć, choć w niektórych sytuacjach jedna forma brzmi bardziej naturalnie od drugiej.
3. Zapominać o + Miejscownik (o kim, o czym?)
Tę konstrukcję stosujemy, gdy nie pamiętamy o obowiązkach, wydarzeniach lub osobach.
Przykłady:
Zapomniałem o spotkaniu.
Nie zapominaj o lekcji.
Zawsze zapominam o urodzinach kolegów.
Zapomniała o zakupach.
Czy zapomniałeś o naszym spotkaniu?
Pamiętać czy pamiętać o?
Porównaj:
✅ Pamiętam twój adres.
→ Mam go w pamięci.
✅ Pamiętam o twoich urodzinach.
→ Nie zapomnę o tym wydarzeniu.
Podobnie:
✅ Zapominam hasła.
→ Nie pamiętam go.
✅ Zapominam o spotkaniach.
→ Nie pamiętam, że mam spotkanie.
Najczęstsze błędy
❌ Pamiętam o twój adres.
✅ Pamiętam twój adres.
❌ Pamiętam spotkanie.
✅ Pamiętam o spotkaniu.
❌ Zapominam o telefon.
✅ Zapominam telefon.
❌ Zapominam urodzinach.
✅ Zapominam o urodzinach.
Ćwiczenie 1. Wybierz poprawną odpowiedź:
1. Przepraszam, _________ o naszym spotkaniu.
a) pamiętam,
b) zapomniałem.
2. Czy _________ moje imię?
a) pamiętasz,
b) zapominasz.
3. Zawsze _________ klucze w domu.
a) pamiętam,
b) zapominam.
4. Nie _________ o zabraniu paszportu!
a) zapomnij,
b) pamiętaj.
5. _________ ten film bardzo dobrze.
a) Pamiętam,
b) Zapominam.
Ćwiczenie 2. Uzupełnij zdania
Wpisz odpowiednią formę czasownika pamiętać lub zapominać.
1. Proszę, ____________________ o zamknięciu okna.
2. Niestety, często ____________________ nowych słów po polsku.
3. Czy ____________________ moje urodziny?
4. Zawsze ____________________ telefon w samochodzie.
5. Nigdy nie ____________________ o rodzicach.
Odpowiedzi:
Ćwiczenie 1
b) zapomniałem
a) pamiętasz
b) zapominam
b) pamiętaj
a) pamiętam
Ćwiczenie 2
pamiętaj
zapominam
pamiętasz
zapominam
zapominam
***
Choć pamiętać i zapominać są przeciwieństwami, warto zwrócić uwagę nie tylko na ich znaczenie, ale również na konstrukcje gramatyczne, z którymi występują. Dzięki temu Twój język polski będzie brzmiał bardziej naturalnie i poprawnie.
Regularne poznawanie takich różnic pomaga uniknąć typowych błędów i sprawia, że komunikacja staje się łatwiejsza.
📚 Chcesz uczyć się polskiego w praktyczny sposób? Śledź kolejne artykuły na naszym blogu – regularnie wyjaśniamy najczęściej mylone słowa, pokazujemy praktyczne przykłady i przygotowujemy krótkie ćwiczenia, dzięki którym możesz od razu sprawdzić swoją wiedzę. 🇵🇱
Osoby uczące się języka polskiego bardzo często zadają to samo pytanie: kiedy powiedzieć widzieć, kiedy zobaczyć, a kiedy patrzeć? Nic dziwnego – w wielu językach, np. w angielskim, różnice między tymi czasownikami nie są aż tak wyraźne. W języku polskim każdy z nich oznacza coś innego i używamy ich w różnych sytuacjach.
Przyjrzyjmy się im bliżej.
👀 Patrzeć – kierować wzrok
Czasownika patrzeć używamy wtedy, gdy świadomie kierujemy wzrok na jakiś przedmiot, osobę lub miejsce. Nie oznacza to jednak, że faktycznie coś dostrzegamy.
Konstrukcja: patrzeć na + Biernik (kogo, co?)
Przykłady:
Patrzę na telewizję.
Dziecko patrzy na psa.
Patrzyliśmy na zachód słońca.
👁️ Widzieć – dostrzegać oczami
Widzieć oznacza, że nasze oczy odbierają obraz. Coś znajduje się w naszym polu widzenia i jesteśmy w stanie to dostrzec.
Konstrukcja: widzieć + Biernik (kogo, co?)
Przykłady:
Widzę samochód.
Czy widzisz tę górę?
Widzę dzieci na placu zabaw.
✨ Zobaczyć – zauważyć lub ujrzeć
Zobaczyć jest dokonanym odpowiednikiem czasownika widzieć. Oznacza moment, w którym coś zauważamy lub ujrzymy po raz pierwszy.
Konstrukcja: zobaczyć + Biernik (kogo, co?)
Przykłady:
Nagle zobaczyłam tęczę.
Chcę zobaczyć Kraków.
Wczoraj zobaczyłem nowy film.
Zobaczyliśmy delfiny.
Mam nadzieję, że zobaczę cię jutro.
Jak łatwo zapamiętać różnicę?
Spróbuj wyobrazić sobie taką sytuację:
Patrzę na tablicę, ale nic nie widzę, ponieważ nie mam okularów. Zakładam okulary i nagle widzę wszystko. Po chwili zauważam mały napis, którego wcześniej nie dostrzegłam – właśnie go zobaczyłam.
Najczęstsze błędy:
❌ Patrzę samochód.
✅ Patrzę na samochód.
❌ Zobaczę ten budynek każdego dnia.
✅ Widzę ten budynek każdego dnia.
❌ Widzę Kraków jutro.
✅ Zobaczę Kraków jutro.
Ćwiczenie
Spróbuj uzupełnić zdania odpowiednim czasownikiem.
1. Czy ________ (ty) tę górę?
2. Nie ________ (ty) na telefon podczas jazdy.
3. Wczoraj pierwszy raz ________ (ja) Bałtyk.
4. ________ (ja) na tablicę, ale nic nie rozumiem.
5. ________ (ja) cię bardzo dobrze.
Odpowiedzi: 1. widzisz, 2. patrz, 3. zobaczyłem, 4. patrzę, 5. widzę.
Im więcej takich subtelnych różnic poznajesz, tym bardziej naturalnie brzmi Twój język polski. W Akademii Języka Polskiego uczymy nie tylko zasad gramatycznych, ale przede wszystkim tego, jak mówić po polsku swobodnie i poprawnie – dokładnie tak, jak robią to native speakerzy.
Zapisz się na kurs:
+48 609 087 301
Dlaczego warto podejść do egzaminu telc?
Jeśli jesteś zainteresowany egzaminem telc, daj nam znać!
Już w maju odbędzie się kolejna sesja w naszym ośrodku.
Rejestracja: https://www.ajp.gdansk.pl/telc/rejestracja-na-egzamin-telc
+48 609 087 301
Egzamin państwowy z języka polskiego B2 – jak przygotować się do części ustnej?
Egzamin państwowy z języka polskiego jako obcego na poziomie B2 jest dla wielu osób dużym wyzwaniem. Nawet zdający, którzy dobrze radzą sobie z gramatyką i rozumieniem tekstów, często stresują się częścią ustną.
W Akademii Języka Polskiego w Gdańsku przygotowujemy kursantów do egzaminu od lat i widzimy, że problem nie zawsze polega na braku słownictwa, ale na tym, że zdający:
Jak wygląda egzamin ustny B2 z języka polskiego?
Podczas egzaminu ustnego zdający:
Egzaminator ocenia nie tylko poprawność językową, ale także:
Przygotowaliśmy serię artykułów, w których pokazujemy, jak krok po kroku przygotować się do wszystkich trzech zadań egzaminu ustnego B2.
W dzisiejszym artykule pokazujemy, jak dobrze wykonać Zadanie 1 – opis zdjęć i wypowiedź na zadany temat.
W kolejnych tekstach omówimy szczegółowo Zadanie 2 i Zadanie 3 oraz strategie, które pomagają dobrze przygotować się do egzaminu ustnego i zdać go z powodzeniem.
Warto pamiętać, że aby zdać egzamin państwowy z języka polskiego na poziomie B2, trzeba uzyskać co najmniej 60% punktów z każdej części egzaminu. Oznacza to, że zaliczenie tylko niektórych sprawności nie wystarczy — wymagane minimum trzeba osiągnąć osobno z rozumienia ze słuchu, rozumienia tekstów pisanych, poprawności gramatycznej, pisania oraz mówienia.
Na czym polega Zadanie 1. na egzaminie ustnym B2?
W pierwszym zadaniu zdający:
Z doświadczenia wiemy, że wiele osób zaczyna mówić bez planu, opisuje zdjęcia chaotycznie, zapomina o podsumowaniu. A to właśnie struktura wypowiedzi ma bardzo duże znaczenie.
Jak zacząć wypowiedź na egzaminie ustnym?
Najlepiej zacząć od jednego lub dwóch zdań wprowadzających.
To moment, w którym:
🗨Przykład: Zdjęcia przedstawiają różne aspekty życia studenckiego, takie jak nauka, życie towarzyskie, samodzielność oraz stres związany ze studiami.
Jak opisywać zdjęcia na egzaminie B2 – sprawdzona metoda
Najprostsza i najbezpieczniejsza strategia:
🗨Przykład: Na pierwszym zdjęciu widzimy grupę studentów stojących przed tablicą ogłoszeń. Prawdopodobnie sprawdzają wyniki egzaminów. To pokazuje akademicki aspekt życia studenckiego, który często wiąże się z presją i odpowiedzialnością.
Czego nie robić podczas opisu zdjęć?
Częstym błędem jest wymyślanie szczegółowych historii o osobach na zdjęciach. Nie jest to potrzebne i często prowadzi do błędów językowych.
Jak powinna wyglądać dobra wypowiedź?
Najlepszy schemat:
✔️ Wstęp.
✔️ Zdjęcie 1 + komentarz.
✔️ Zdjęcie 2 + komentarz.
✔️ Zdjęcie 3 + komentarz.
✔️ Zdjęcie 4 + komentarz.
✔️ Podsumowanie.
Taka struktura pomaga mówić spokojniej i bardziej logicznie.
Jak zakończyć wypowiedź na egzaminie ustnym?
Podsumowanie jest bardzo ważne, a wiele osób o nim zapomina.
Wystarczą 2–3 zdania:
🗨Przykład: Podsumowując, życie studenckie ma wiele różnych aspektów. Z jednej strony daje możliwość rozwoju i nawiązywania nowych znajomości, a z drugiej wiąże się ze stresem i dużą odpowiedzialnością. Jest to jednak bardzo ważny etap w życiu młodego człowieka.
Najczęstsze błędy na egzaminie ustnym B2
Przykładowa wypowiedź do Zadania 1
Poniżej prezentujemy przykład wypowiedzi do Zadania 1 na podstawie testu przykładowego B2 z 2017 roku (Źródło: https://certyfikatpolski.pl/wp-content/uploads/2017/03/5_B2_test.pdf) . Zwróć uwagę na strukturę: wstęp, omówienie kolejnych ilustracji oraz podsumowanie.
Przykład:
Zdjęcia przedstawiają różne aspekty życia studenckiego, takie jak nauka, samodzielność, życie towarzyskie oraz stres związany ze studiami. Każda z ilustracji pokazuje inną stronę tego etapu życia.
Na pierwszym zdjęciu widzimy grupę studentów stojących przed tablicą ogłoszeń. Sprawdzają oni prawdopodobnie wyniki egzaminów albo plan zajęć. Ten obraz pokazuje akademicki aspekt życia studenckiego, który często wiąże się z presją, ocenami i odpowiedzialnością. Studenci muszą regularnie zdawać egzaminy i organizować swoją naukę, co bywa stresujące, ale jednocześnie uczy samodyscypliny.
Na drugim zdjęciu widzimy studentkę z plecakiem, która trzyma książkę i znajduje się w przestrzeni miejskiej. Może to sugerować studiowanie za granicą lub daleko od domu. Ten aspekt życia studenckiego wiąże się z samodzielnością i niezależnością. Studenci często muszą nauczyć się radzić sobie sami, podejmować decyzje i organizować swoje codzienne życie.
Trzecia ilustracja przedstawia grupę młodych ludzi bawiących się na imprezie. To pokazuje towarzyski aspekt życia studenckiego. Studia to także czas nawiązywania nowych znajomości, integracji oraz odpoczynku po nauce. Kontakty z innymi studentami są ważne dla dobrego samopoczucia i pomagają zachować równowagę między nauką a życiem prywatnym.
Na ostatnim zdjęciu widzimy młodego mężczyznę siedzącego przy stole, który wygląda na zmęczonego i zestresowanego. Na stole leżą rachunki i dokumenty, co może sugerować problemy finansowe lub nadmiar obowiązków. Ten obraz pokazuje trudniejszy aspekt życia studenckiego, czyli stres i zmęczenie wynikające z nauki, pracy lub braku pieniędzy.
Podsumowując, życie studenckie ma wiele różnych aspektów. Z jednej strony daje możliwość rozwoju, zdobywania wiedzy i zawierania nowych znajomości, a z drugiej strony wiąże się ze stresem, odpowiedzialnością i różnymi wyzwaniami. Moim zdaniem jest to jednak bardzo ważny i wartościowy etap w życiu młodego człowieka.
Jak ćwiczyć przed egzaminem państwowym z języka polskiego?
Najlepiej ćwiczyć w sposób jak najbardziej zbliżony do prawdziwego egzaminu. Warto pamiętać, że na egzaminie zdający ma około pięciu minut na przygotowanie się do wszystkich trzech zadań, dlatego dobrze jest przyzwyczaić się do szybkiego planowania wypowiedzi. Można wziąć kilka zdjęć i spróbować w krótkim czasie zapisać tylko najważniejsze hasła: temat, aspekty widoczne na ilustracjach i pomysł na podsumowanie.
Następnie warto powiedzieć całą wypowiedź na głos, zaczynając od krótkiego wstępu, przechodząc do opisu kolejnych ilustracji i kończąc podsumowaniem. Pomaga to wypracować schemat, dzięki któremu podczas egzaminu łatwiej uporządkować myśli i mówić płynnie, nawet pod presją czasu.
Dobrym pomysłem jest także nagrywanie swoich wypowiedzi i odsłuchiwanie ich po kilku minutach. Dzięki temu można szybko zauważyć, czy wypowiedź jest logiczna, czy nie pojawiają się powtórzenia i czy nie brakuje podsumowania. Regularne, krótkie ćwiczenia tego typu wyraźnie zwiększają pewność siebie i pomagają mówić spokojniej podczas egzaminu ustnego.
W kolejnym artykule pokażemy, jak przygotować się do Zadania 2 na egzaminie ustnym B2, które polega na przeczytaniu krótkiego tekstu i wyrażeniu własnej opinii na poruszony w nim temat. Podpowiemy, jak uporządkować wypowiedź, jak argumentować i jak uniknąć najczęstszych błędów zdających.
Monika Zekić
Akademia Języka Polskiego
Nauka języków obcych przynosi wiele korzyści, o czym wiadomo już od dawna. Badania naukowe, takie jak te prowadzone przez dr Ping Li, pokazują, że nauka języków obcych wpływa pozytywnie na naszą pamięć, rozbudowę sieci neuronowej oraz ogólną sprawność mózgu. Z kolei badania dr Guinevere Eden wykazały, że osoby, które posługują się przynajmniej dwoma językami, łatwiej koncentrują się na trudnych zadaniach, a dr Brian T. Gold udowodnił, że nauka języków pomaga utrzymać sprawność mózgu na dłużej. Jednak oprócz tych ogólnych korzyści, każdy język ma swoje unikalne zalety, a polski nie jest wyjątkiem.
Dostęp do bogatej kultury
Jedną z najważniejszych zalet nauki języka polskiego jest dostęp do wyjątkowej polskiej kultury. Aby w pełni ją zrozumieć, warto znać język. Filmy, książki, muzyka i sztuka nabierają zupełnie innego wymiaru, kiedy rozumiemy je w oryginale. W polskim kinie czy literaturze jest wiele nawiązań do historii, tradycji i codziennego życia, które w tłumaczeniu mogą zatracić swój prawdziwy sens. Na przykład, polski humor, pełen subtelnych aluzji, gier słownych i absurdalnych żartów, bywa trudny do zrozumienia dla obcokrajowców. Jednak dzięki znajomości języka łatwiej będzie wciągnąć się w tę specyficzną formę humoru. Można tu wymienić kultowy film „Dzień Świra” – to komedia, choć pełna gorzkiego humoru, który najlepiej rozumie się w kontekście polskiej rzeczywistości.
Zrozumienie innych języków słowiańskich
Znajomość języka polskiego daje także możliwość lepszego zrozumienia innych języków słowiańskich, takich jak czeski, ukraiński, rosyjski czy słowacki. Języki te mają wiele wspólnych cech leksykalnych i gramatycznych, co ułatwia porozumiewanie się. Choć nie zawsze zrozumienie jest pełne, to w podróży po krajach słowiańskich znajomość polskiego może okazać się bardzo przydatna. Czeski, na przykład, jest językiem stosunkowo przyjaznym Polakom – wymiana memów między tymi dwoma narodami w Internecie jest świetnym przykładem na to, jak łatwo można się porozumieć.
Podróżowanie po Polsce
Język polski znacznie urozmaica podróże po Polsce, zwłaszcza jeśli planujesz odwiedzić mniej turystyczne miejsca. Choć w większych miastach coraz więcej osób mówi po angielsku, w małych miasteczkach i na wsi znajomość polskiego jest nieoceniona. Dzięki temu nie tylko unikniesz trudności w komunikacji, ale także będziesz mógł nawiązać kontakt z mieszkańcami i poznać historie o miejscach, które często nie znajdują się w przewodnikach. Dodatkowo, znajomość języka umożliwia swobodne poruszanie się po Polsce bez potrzeby polegania na internetowych tłumaczach, którzy w górach czy w małych wsiach mogą zawieść. W takich miejscach Internet i zasięg sieci bywają ograniczone, a błądzenie po nieznanych terenach w obcym języku może być naprawdę trudne.
Swoboda w codziennych sytuacjach
Z nauką języka polskiego wiąże się także praktyczny aspekt – możliwość swobodnej komunikacji w codziennych sytuacjach. Zrozumienie polskich znaków, map turystycznych czy menu w restauracjach daje dużą niezależność. Zatrzymując się w małym sklepie, możesz porozmawiać z właścicielem, zapytać o lokalne produkty i posłuchać opowieści o tradycjach, które nie są znane w przewodnikach. Polacy chętnie dzielą się wiedzą o swoim kraju, a znajomość ich języka pozwala nie tylko na zrobienie zakupów, ale także na głębsze zrozumienie otaczającej cię kultury.
Korzyści dla rozwoju osobistego
Nauka języka polskiego to również wyzwanie, które pomaga rozwijać osobiste umiejętności. Przyswajanie nowego języka to doskonały sposób na ćwiczenie pamięci, koncentracji i logicznego myślenia. Polskie słownictwo i gramatyka są stosunkowo trudne, a opanowanie tych trudności daje ogromną satysfakcję. Pokonanie bariery językowej nie tylko poprawia twoje umiejętności lingwistyczne, ale także buduje pewność siebie, otwiera drzwi do nowych doświadczeń i inspiruje do dalszego rozwoju.
Nauka języka polskiego to nie tylko sposób na porozumiewanie się z Polakami, ale także fascynująca podróż w głąb polskiej kultury, tradycji i historii. To język, który pozwala odkrywać niuanse humoru, zgłębiać literaturę, podróżować po mniej znanych zakątkach Polski i nawiązywać głębsze relacje z miejscowymi. Z każdym nowym słowem i zwrotem zyskujesz dostęp do bogatego dziedzictwa Polski, które w tłumaczeniu może być jedynie cieniem tego, co naprawdę warte jest odkrycia.
Akademia Języka Polskiego